Ακούει Βαμβακάρη και Τσιτσάνη από δισκάκια σε ταβέρνα της παραλίας και γράφει έναν ποιητικό ύμνο για το τζουκμπόξ και την ελληνική λαϊκή κουλτούρα

 

1

Ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ στην Ακρόπολη την 30/8/1961 

 

 

Ο Άλεν Γκίνσμπεργκ (1926-1997), η πιο επιφανής φιγούρα της beat generation (και της beat poetry), έρχεται στην Ελλάδα (Πειραιάς-Αθήνα) από την Ταγγέρη με το θρυλικό υπερωκεάνιο «S.S. Vulcania». Ήταν 29 Αυγούστου 1961. Στη χώρα μας ο Γκίνσμπεργκ θα μείνει περί τους δύο μήνες, μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου δηλαδή, και θα επισκεφθεί διάφορα μέρη (Δελφοί, Ολυμπία, Ύδρα, Μυκήνες, Κρήτη...), πριν αναχωρήσει για το Ισραήλ και από κει για την Μομπάσα (Κένυα), με τελικό προορισμό την Ινδία.

 

Στην Αθήνα θα μείνει στο ξενοδοχείο «Παρκ» και σε σπίτια φίλων στην πορεία, ενώ θα γνωριστεί με διάφορους Έλληνες, όπως οι ποιητές Σπύρος Μεϊμάρης και Νάνος Βαλαωρίτης, ο Πάνος Κουτρουμπούσης, ο Μίνως Αργυράκης, ο Γιώργος Κατσίμπαλης κ.ά. (όλοι αυτοί συνευρίσκονταν στο Zonar's, στο καφενείο του Ζαχαράτου στο Σύνταγμα και αλλαχού), και βεβαίως με την Amy Mims (σύντροφος του Μίνου Αργυράκη), που θα αποδειχθεί η ξεναγός του.

 

Στην Αθήνα ο Γκίνσμπεργκ θα βρεθεί ν' ακούει τον Τσιτσάνη (7/9/1961) στο Φαληρικόν και συνεπαρμένος από την επαφή με το λαϊκό τραγούδι θα φθάσει να γράψει ακόμη και στίχους με στόχο να περαστούν στο μπουζούκι (!) –«Poem written in Café, intended as Bouzouki lyric»... όπως διαβάζουμε στο Journals: Early Fifties Early Sixties (Grove Press, New York, 1992)–, ενώ η Άμυ Μιμς-Σιλβερίδη, στο βιβλίο της Ο θησαυρός της Χέλεν Σάλλιβαν (Οδός Πανός, Αθήνα 2007), θυμάται σχετικώς: «Ενάμιση χρόνο αργότερα, ο αδελφικός φίλος του Γκρέγκορυ (Κόρσο) –ο Άλεν Γκίνσμπεργκ– ήρθε κι αυτός στην Ελλάδα (όταν ο Κόρσο είχε φύγει πια). Ήταν μόνος του, καθοδόν για την Ινδία».

 

Στην Αθήνα, ο Γκίνσμπεργκ έκανε παρέα με την Ντήρντρα (σ.σ. περσόνα της ίδιας της Άμυ Μιμς) μόνο όταν ήθελε να ανακαλύψει μερικές από τις παλιές γειτονιές της πρωτεύουσας και των γύρω περιοχών. Αρχίζοντας την ξενάγηση στα πολύτιμα στέκια της οδού Αθηνάς, ο Γκίνσμπεργκ πρωτοδοκίμασε εκεί πατσά με σκορδοστούμπι, αν και του άρεσαν καλύτερα οι καραβίδες που έβραζαν μέσα στα γιγάντια καζάνια στα παλιά ταβερνάκια της Ψαραγοράς. Μια άλλη φορά πήγαν μαζί στην παραλία της Φρεαττύδας κι εκεί διάλεξαν ένα παμπάλαιο μεζεδοπωλείο για να καθίσουν. Αυτό το μεζεδοπωλείο το φώτιζαν λάμπες πετρελαίου που έριχναν τρεμουλιαστές σκιές πάνω στους ξεφλουδισμένους πράσινους τοίχους, ενώ έξω από αυτό το ταβερνάκι κρεμόταν στον αέρα μια παλιά ταμπέλα ζωγραφισμένη με μια λατέρνα και κάτι μισοσβησμένα γράμματα "Ο Μήτσος - Μεζέδες της ώρας" και στη δεύτερη αράδα, σε αλαμπουρνέζικα αγγλικά: "Ρήσεντ (δηλαδή πρόσφατες) τίτμπιτς"!

 

2

Από την ταινία του Πάνου Κουτρουμπούση «Από Μπουζούκια σε Μπουζούκια» του 1962. Η Μαρίδα ίσως είναι η ταβέρνα στο Πέραμα, που βρέθηκαν ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ με την Άμυ Μιμς τον Οκτώβριο του ’61. 

 

 

Την ίδια εποχή, η Ντήρντρα έκανε εξορμήσεις και σε άλλες παλιές γειτονιές –όπως στον "Ασύρματο" (εκείνη την περίεργη φτωχογειτονιά κοντά στον λόφο του Φιλοπάππου, γνωστή στους Έλληνες από την παλιά ταινία Συνοικία το Όνειρο)– και σε άλλες συνοικίες, όπως στο Δουργούτι, στη Νίκαια και στη Δραπετσώνα. Ήθελε να ξεναγήσει τον Γκίνσμπεργκ και σε αυτά τα σχεδόν άγνωστα λημέρια. Αλλά, τελικά, πρόλαβε να τον πάει μόνο στο Πέραμα, όμως στο αυθεντικό Πέραμα, όπως ήταν στις αρχές της δεκαετίας του '60... Το Πέραμα πριν από το τσιμεντένιο "λίφτινγκ" που έμελλε να υποστεί αργότερα... το γνήσιο πάλαι ποτέ Πέραμα, με τις παράγκες στην αμμουδιά, λίγα μέτρα από τη θάλασσα... το Πέραμα με τα φτηνά πολύχρωμα φωτάκια κρεμασμένα πάνω από τα πρόχειρα "περιβολάκια" (δηλαδή, κάτι ασβεστωμένα κονσερβοκούτια με κάτι εύρωστα κόκκινα γεράνια)... το Πέραμα με τα όμορφα ναυτάκια, που λες και είχαν βγει από τους πίνακες του Τσαρούχη και που συνόδευαν συχνά τον μεγαλοπρεπή Λόρδο της Αθηναϊκής Κοινωνίας, τον πρώτο δοξασμένο αεροπόρο της Ελλάδας, τον Θάνο Βελλούδιο. Με μια τέτοια ομήγυρη, η Ντήρντρα χάρηκε μια αξέχαστη βραδιά στο παλιό Πέραμα, παρέα με τον Άλλεν Γκίνσμπεργκ. Εκείνος ξετρελάθηκε με τους ήχους του ρεμπέτικου, όταν πρωτάκουσε εκεί ένα τραγούδι του Βαμβακάρη που παιζόταν στη διαπασών, στο προπολεμικό τζουκμπόξ. Άρπαξε το στυλό του κι άρχισε να γράφει –φουριόζικα– έναν διθύραμβο για το τζουκμπόξ στο Πέραμα. Αν ήξερε τι σήμαιναν οι στίχοι του Βαμβακάρη, το αυτοσχέδιο ποίημά του θα γινόταν ένα σωστό αριστούργημα (...)».

 

3

Ζεϊμπέκικο σε μαγαζί στο Πέραμα, από την ταινία του Πάνου Κουτρουμπούση «Από Μπουζούκια σε Μπουζούκια» του 1962 (πηγή: Λαϊκό Τραγούδι, #22, 2-3/2008) 

 

 

Για τα λαϊκά μαγαζιά του Περάματος και των γύρω περιοχών εκείνης την εποχής έχει μιλήσει και ο Πάνος Κουτρουμπούσης (συνέντευξη στον Νίκο Μητρογιαννόπουλο, στο περιοδικό «Λαϊκό Τραγούδι» #22, 2-3/2008). Ο Κουτρουμπούσης είχε ετοιμάσει, το 1962, μια ταινία μικρού μήκους, ένα ντοκιμαντέρ υπό τον τίτλο Από μπουζούκια σε μπουζούκια» και προσπαθεί να θυμηθεί, χρόνια αργότερα, τις ταβέρνες στις οποίες γύρισε σκηνές – μία απ' αυτές φαίνεται πως είναι και η ταβέρνα που είχε πάει ο Γκίνσμπεργκ με την Άμυ Μιμς! «Θυμάμαι ονόματα από κέντρα, αλλά όχι όλα. Εγώ ήμουνα απρόσεκτος τότε και ούτε ονόματα μουσικών έπαιρνα, γι' αυτό και δεν κάναμε πολλή συζήτηση. Κοιτάγαμε πότε θα στήσει το τρίποδο ο οπερατέρ κι έτσι δεν είχαμε επαφή συνεχή. Ούτε καν το σκέφτηκα ότι πρέπει να γίνει κι αυτό, να παίρνω ονόματα μουσικών, συγκροτημάτων και κέντρων. Ας πούμε, του Αγγελόπουλου ήταν η "Μαντουμπάλα". Στον Παγιουμτζή και στον Βαμβακάρη ήτανε του "Βρανά", σχεδόν εκ των υστέρων το κατάλαβα. Ένα, λοιπόν, λεγόταν "Το Κέφι". Ένα άλλο, αυτό όπου μαζευόντουσαν οι ναύτες, που ήταν τζουκμπόξ μονάχα, λεγόταν "Η Μαρίδα". Κάτι τέτοια. Του Αγγελόπουλου, βέβαια, δεν ήταν στο Πέραμα, κάπου προς το Φάληρο ήτανε. Ο Καραπατάκης ήταν αλλού πάλι αυτός, δεν ήταν στο Πέραμα. Επίσης, εκεί που ήταν ο Πολίτης κι αυτό ήταν αλλού. Στο Πέραμα ήτανε δυο-τρία απ' αυτά που είναι στην ταινία, στη σειρά όλα, λαϊκά συγκροτήματα, μάλλον άγνωστα».

 

4

Πάνος Κουτρουμπούσης – Άλλεν Γκίνσμπεργκ στον πυργίσκο της οδού Γιάννη Σταθά, στο Κολωνάκι 

 

 

Ασχέτως του τι λέει η Άμυ Μιμς, αν ήξερε ο Γκίνσμπεργκ δηλαδή ή δεν ήξερε τι έλεγαν οι στίχοι του Βαμβακάρη, εκείνο που έγραψε ο Αμερικανός ποιητής στην ταβέρνα του Περάματος ήταν «σωστό αριστούργημα». Πρόκειται, φυσικά, για το ποίημά του Seabattle of Salamis took place off Perama.

«Seabattle of Salamis took place off Perama

Αν δεν ήταν η αφεντιά σου Κύριε Τζουκμπόξ
με την αλουμινένια κοιλιά σου που μουγκρίζει
και τα τριάντα δόντια σου να καταπίνουν τις βρώμικες δραχμές
και τα μάτια σου σε όλο τον κόσμο, φωτεινά μάτια, μωβ διαμάντια
και τον λευκό εγκέφαλό σου που περιστρέφεται με τους μαύρους δίσκους του
σε κάθε μπαρ από τη Γιοκοχάμα μέχρι τον Πειραιά γνέφοντας με το βλέμμα
και ακτινοβολώντας κάθε Σαββατόβραδο
τι σιωπή θα 'ταν αυτή, αντί για τ' αγόρια που φωνάζουν και χορεύουν όπου κι
αν πάω–
Χαίρε Τζουκμπόξ του Περάματος, με τους συνοδούς τραγουδιστές σου και
τους νέους και τις πόρνες
και τις φωτεινές βεράντες, εκεί που τα παιδιά χοροπηδάνε με τη
σαματατζίδικη μουσική σου ζωηρά πάνω από τον μαύρο ωκεανό
είναι οι νέγρικες φωνές που ουρλιάζουν χίλια χρόνια πίσω σε ριγέ παντελόνια,
ροζ πουκάμισα, λουστρίνια στα λιγνά βρώμικα πόδια τους
πάνινα παπούτσια και πράσινα πουλόβερ, χαλαρά κρεμασμένα μπράτσα,
μαλλιά, πόδια, γοφοί και μάτια!
Πηδάνε και χαίρονται αυτή την ώρα πάνω από τα οστά των Περσών–
γέρνοντας προς το φως με ερωτικά βήματα, νόστιμο χαζογελάκι και δόντια
νεανικά, και λουλούδια στ' αυτιά–

Απόηχοι του Χάρλεμ στην Αθήνα! Χαιρετώ σε θλιμμένη Νέα Υόρκη!
Χαίρε σαματατζίδικη μουσική σε όποιο μέρος το τζουκμπόξ παίζει ΠΟΛΥ
ΔΥΝΑΤΑ
γιατί οι Μούσες ξεχύθηκαν στον κόσμο πάλι, με τις μεγάλες μαύρες φωνές
τους και τα μπουζουκομπλούζ
οι μούσες με τα μπόνγκος, τις κιθάρες, τ' ακορντεόν και τα ηλεκτρικά
μικρόφωνα
Το τσα-τσα-τσα κάνει την Αβάνα ευτυχισμένη, το μάμπο ξεσηκώνει το
καθωσπρέπει Λονδίνο
Η λύρα και το φτηνό κλαρίνο προφητεύουν στους Δελφούς! Η Κρήτη χαίρεται
και πάλι!
Ο Παναγιώτης να χορεύει ζεϊμπέκικο μεθυσμένος, έχοντας πιει έναν Κρατήρα,
ο Γιώργης να χτυπάει τα τακούνια του και να κλωτσάει το κεφάλι του
Κέρβερου!
Το ντούμπι-ντούμπι βασιλεύει για πάντα στις ακτές! Μια δραχμή για ένα
Μπλακ Τζακ, μια δραχμή φέρνει την «Αχάριστη» και πάλι, το «Γιατί-δε-με-θες»
Αποκαλυπτικό ροκ, «Άνοιξε την πόρτα, Ρίτσαρντ», «Σου κάνω μάγια», Τέλος
της Ιστορίας Ραγκ!»

 

5

«Από Μπουζούκια σε Μπουζούκια» ταινία μικρού μήκους του Πάνου Κουτρουμπούση από το 1962 (πηγή: Λαϊκό Τραγούδι, #22, 2-3/2008) 

 

Πότε και πού δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το «Seabattle of Salamis took place off Perama», που είχε γραφτεί βεβαίως στην αγγλική γλώσσα; Στο πρώτο τεύχος του αγγλόφωνου «Residu», του μοναδικού για την Ελλάδα των sixties underground περιοδικού, που τύπωσε ο Αμερικανός Daniel Richter στην Αθήνα, την άνοιξη του 1965 (γνωστότερος, ο Richter, από την παρουσία του στην ταινία 2001: A Space Odyssey του Στάνλεϊ Κιούμπρικ). Στο «Residu» διάβαζες ποιήματα και αφηγήσεις ποιητών και λογοτεχνών του underground που είχαν περάσει, οι περισσότεροι τουλάχιστον, εκείνη την εποχή από την Αθήνα – που ήταν, τότε, ένα ακόμη κέντρο της σχετικής κουλτούρας στην Ευρώπη. Να μερικά ονόματα: ο Αμερικανός συγγραφέας και ποιητής Harold Norse, ο σουρεαλιστής «οπτικός» ποιητής, collage maker και άλλα πολλά Charles Henri Ford, ο ποιητής Philip Lamantia, η ποιήτρια και ζωγράφος Kay Johnson, ο ψυχίατρος, ακτιβιστής και συγγραφέας Sheldon Cholst... Ανάμεσά τους δύο Έλληνες, ο Νάνος Βαλαωρίτης και η ποιήτρια Έλλη Συναδινού και, βεβαίως, ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ. Με το «Residu», όμως, ανοίγουμε άλλη πόρτα...

 

Γράφει ο Φώντας Τρούσας για το http://www.lifo.gr/

Published in Λογοτεχνία

1 jack-kerouac culturecy

 

"Οι μεγάλες επιτυχίες δεν έρχονται από αυτούς που υποκύπτουν στις τάσεις, στις σαπουνόφουσκες και στην κοινή γνώμη"

Από την ΑΝΔΡΟΝΙΚΗ ΚΟΛΟΒΟΥ για το www.lifo.gr

Ο Τζακ Κέρουακ γεννήθηκε ως Jean-Louis Lebris de Kerouac και είχε γαλλο-καναδική καταγωγή. Η οικογένειά του ανήκε στην εργατική τάξη του Λόουελ της Μασαχουσέτης. Μίλησε αγγλικά λίγο μετά τα 5 αφού οι γονείς του μιλούσαν μόνο την κεμπεκική διάλεκτο της Γαλλικής. Ο Τζακ ήταν το μικρότερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας. Σε μικρή ηλικία, βίωσε το θάνατο του αδελφού του Τζέραρντ, γεγονός που τον επηρέασε βαθιά και αποτελώντας επιπλέον την αφορμή για την μετέπειτα έκδοση του μυθιστορήματος Visions of Gerard. Το Λόουελ υπήρξε το κέντρο της κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Αγγλία, αλλά από τη στιγμή της γέννησης του Κέρουακ, η πόλη άρχισε σταδιακά να βυθίζεται στη φτώχεια. Ο πατέρας του Κέρουακ, είχε μαγαζί με εκτυπώσεις και φωτοαντίγραφα όταν ξεκίνησαν οι οικονομικές δυσκολίες. Ήταν εκείνη η εποχή που για να καλύψει τις δυσκολίες αυτές στράφηκε στο τζόγο. Ο νεαρός Τζακ ήλπιζε να σώσει ο ίδιος την οικογένεια, κερδίζοντας μια υποτροφία ποδοσφαίρου στο κολέγιο και δουλεύοντας παράλληλα σε ασφαλιστική εταιρεία. Η υποτροφία στο Κολούμπια της Νέας Υόρκης ήταν γεγονός και οι γονείς του τον ακολούθησαν εκεί.

2 kerouac-ginsberg culturecy

 

Τα πράγματα πήγαν στραβά στο Κολούμπια. Ο Κέρουακ μάλωσε με τον προπονητή του, ο οποίος αρνούνταν να τον αφήσει να παίξει. Ο πατέρας του έχασε την επιχείρησή του και βυθίστηκε γρήγορα στο αλκοόλ. Ο νεαρός Τζακ εκδιώχθηκε κακήν κακώς απο το κολλέγιο, απογοητεύοντας τον πατέρα του ο οποίος νωρίτερα είχε απογοητεύσει το γιο του. Δεν κατάφερε να καταταγεί στο στρατό (του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου που είχε ήδη αρχίσει) και κατέληξε να πλέει με πλοία Εμπορικής Ναυτιλίας. Όταν δεν ήταν στα καράβια, τον έβρισκε κανείς σε περιοχές γύρω από τη Νέα Υόρκη με ένα πλήθος ανθρώπων που οι γονείς του σε καμία περίπτωση δεν ενέκριναν: δύο φοιτητές του Κολούμπια, τον Allen Ginsberg και τον Lucien Carr, έναν παράξενο αλλά λαμπρό μεγαλύτερο φίλο του τον William S. Burroughs και έναν χαρούμενο καουμπόη από το Ντένβερ, τον Neal Cassady.

 

3 Jack-Kerouac culturecy

 

Ο Κέρουακ είχε ήδη αρχίσει να γράφει ένα μυθιστόρημα, το οποίο θύμιζε λίγο Τόμας Γουλφ, σχετικά με τα όσα υπέφερε όταν προσπάθησε να βρει όρια μεταξύ της άγριας ζωής του στην πόλη με τις αξίες της οικογένειάς του στον "παλαιό κόσμο". Στους φίλους του άρεσε πολύ το χειρόγραφο, και ο Ginsberg ζήτησε από τους καθηγητές του στο Κολούμπια να βρούν έναν εκδότη για τον φίλο του. Αυτό θα γινόταν το πρώτο και πιο συμβατικό μυθιστόρημα του Κέρουακ, «The Town and the City», με το οποίο κέρδισε σεβασμό και αναγνώριση ως συγγραφέας, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να γίνει διάσημος.

 

 

Θα περνούσε πολύς καιρός μέχρι να εκδοθεί πάλι κάτι δικό του. Γύρισε τη χώρα με τον Neal Cassady, ενώ δούλευε πάνω σε μια νουβέλα και στην προσπάθειά του να γράψει γι αυτά τα υπέροχα ταξίδια, είχε αρχίσει να πειραματίζεται με πιο ελεύθερες μορφές γραφής, εν μέρει εμπνευσμένες από την ανεπιτήδευτη, αυθόρμητη πεζογραφία που βρήκε σε κάποια γράμματα του Neal Cassady. Αποφάσισε να γράψει για τα μεγάλα ταξίδια του στη χώρα όπως ακριβώς είχαν συμβεί, χωρίς να επεξεργαστεί οτιδήποτε, ή να προσθέσει φαντασία, δίχως σημεία στίξης, με ασύντακτες παραγράφους και φτωχό λεξιλόγιο. Παρουσίασε το χειρόγραφο στον εκδότη του σε ένα ενιαίο μεγάλο ρολό χαρτί, αλλά αυτός δεν συμμερίστηκε τον ενθουσιασμό του και η σχέση τους έλαβε άδοξο τέλος. Ο Κέρουακ θα περίμενε επτά χρόνια μέχρι να δημοσιευτεί το «On The Road».

 

4 Jack-Kerouac culturecy

 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, στα ταξίδια που έκανε σε όλη τη χώρα, μετέφερε σε ένα σακίδιο όλα τα αδημοσίευτα χειρόγραφά του. Ακολούθησε τον Ginsberg και τον Cassady στο Σαν Φρανσίσκο, όπου έγινε στενός φίλος με τον νεαρό ποιητή Gary Snyder. Βρήκε φώτιση μέσα από την βουδιστική θρησκεία και προσπάθησε να ακολουθήσει το παράδειγμα του Snyder στην επικοινωνία του με τη φύση. Στο εξαιρετικό μυθιστόρημά του «Οι αλήτες της Ντάρμα» περιγράφει μια χαρούμενη ορειβασία σε ένα ταξίδι στο Yosemite το 1955, και "συλλαμβάνει" τα δειλά, άλλοτε κωμικά βήματα του ίδιου και των φίλων του προς την πνευματική αναζήτηση.

 

5 gal-kerouac culturecy

 

Οι φίλοι του, συγγραφείς που κυριολεκτικά λιμοκτονούσαν εκείνη την εποχή, αναφέρονταν συχνά ως "Beat Generation" μια ταμπέλα που είχε εφεύρει χρόνια πριν ο Κέρουακ, κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας του με τον μυθιστοριογράφο John Clellon Holmes. Οι Ginsberg και Snyder έγιναν underground διασημότητες το 1955. Δεδομένου ότι και πολλοί από τους φίλους τους που αναφέρονταν συχνά στον Κέρουακ ως "ο πιο ταλαντούχος συγγραφέας μεταξύ τους", οι εκδότες άρχισαν να εκφράζουν ενδιαφέρον για τα ανεπιθύμητα χειρόγραφα που είχε στο σακίδιό του. Το «On The Road», δημοσιεύθηκε τελικά το 1957, και όταν έγινε τεράστια επιτυχία, ο Κέρουακ δεν ήξερε πώς να το διαχειριστεί. Οι κριτικοί λογοτεχνίας ωστόσο τον επέκριναν, αρνούμενοι να τον πάρουν σοβαρά ως συγγραφέα και άρχισαν να γελοιοποιούν το έργο του. Αυτό τον πλήγωσε πολύ.

 

6-JACK-KEROUAC-culturecy

 

Αυτή η αναπάντεχη φήμη του, ήταν ίσως το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να του συμβεί, αφού η ηθική και πνευματική παρακμή του στα επόμενα χρόνια, ήταν συγκλονιστική. Η προσπάθειά του να διατηρήσει την άγρια εικόνα που είχε παρουσιάσει στο «On The Road», τον έριξε στο αλκοόλ και εξασθένισε τη φυσική φωτεινότητά του, γερνώντας τον πρόωρα. Ο βουδισμός απέτυχε και οι φίλοι του άρχισαν να τον βλέπουν ως έναν ασταθή άνθρωπο. Εξέδωσε πολλά βιβλία κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, αλλά τα περισσότερα είχαν γραφτεί νωρίτερα, στις αρχές της δεκαετίας του '50, όταν ο ίδιος δεν μπορούσε να βρει εκδότη.

 

7 Jack-Kerouac culturecy

 

Το 1961 προσπάθησε να κόψει το αλκοόλ και να ξαναβρεί τον εαυτό του σε ένα μοναχικό καταφύγιο μέσα στη φύση, στο Big Sur. Αντ 'αυτού, η υπέροχη φύση γύρω του τον έκανε να φρικάρει και επέστρεψε στο Σαν Φρανσίσκο για να πιει και να ξεχάσει. Την "ανατριχιαστική" εμπειρία του περιγράφει στο τελευταίο μεγάλο του μυθιστόρημα, «Big Sur».

Νικημένος και μόνος, έφυγε από την Καλιφόρνια για να ζήσει με τη μητέρα του στο Long Island. Συνέχισε να δημοσιεύει, και παρέμεινε σε πνευματική εγρήγορση (αν και πάντα μεθυσμένος).

Παρά το στερεότυπο του μπήτνικ, ο Κέρουακ πολιτικά ανήκε στους Συντηρητικούς, λόγω και της επιρροής της καθολικής μητέρα του. Καθώς οι μπήτνικς της δεκαετίας του 1950 άρχισαν να δίνουν χώρο και να προμοτάρουν τους χίπις της δεκαετίας του 60, ο Κέρουακ βρισκόταν ενάντια σε όλα αυτά που εκπροσωπούσαν οι χίπις. Υποστήριξε τον πόλεμο του Βιετνάμ και έγινε φίλος με τον William F. Buckley.

Μόνοι με τη μητέρα του στο Northport, του Long Island, ο Κέρουακ ανέπτυξε διάφορες συνήθειες. Έμενε στο σπίτι του το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του παίζοντας με μια τράπουλα, ενώ άλλαξε και το ποτό του, προτιμώντας πια φθηνά κρασιά όπως το γλυκό Tokay ή το Thunderbird. Τέλος, αφοσιώθηκε στον καθολικισμό.

 

8 kerouac culturecy

 

Στην προσωπική του ζωή, ο Κέρουακ είχε αποτύχει να διατηρήσει μια μακροχρόνια σχέση με γυναίκα, αν και ερωτευόταν συχνά. Είχε παντρευτεί δύο φορές, με την Edie Parker και τη Joan Haverty, αλλά και οι δύο γάμοι του τέλειωσαν μέσα σε λίγους μήνες. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 παντρεύτηκε ξανά, μια μεγαλύτερη γυναίκα και παλιά γνώριμη, την ελληνικής καταγωγής Στέλλα Σάμπας, για την οποία ήλπιζε ότι θα τον βοηθούσε στο σπίτι, καθώς η μητέρα του γερνούσε.

Έφυγε για το Λόουελ με τη Στέλλα και τη μητέρα του, και στη συνέχεια μετακόμισε και πάλι μαζί τους στην Αγία Πετρούπολη της Φλόριντα. Έπαθε κίρρωση του ήπατος και πέθανε στο σπίτι του στις 21 Οκτωβρίου του 1969. Ήταν 47 ετών.

 

Έργα του Κέρουακ

(1950) The Town and the City
(1957) On the Road (Στο Δρόμο)
(1958) The Dharma Bums (Οι Αλήτες του Ντάρμα)
(1958) The Subterraneans (Οι υποχθόνιοι)
(1959) Mexico City Blues
(1959) Doctor Sax
(1960) Tristessa (Τριστέσσα)
(1960) Lonesome Traveller (Μοναχικός Ταξιδιώτης)
(1960) Scripture of the Golden Eternity (Γραφές της Αιωνιότητας)
(1961) Book of Dreams (Τα Όνειρά μου)
(1961) Pull my Daisey
(1962) Big Sur (Μπιγκ Σερ)
(1963) Visions of Gerard
(1965) Desolation Angels
(1966) Satori in Paris (Σατόρι στο Παρίσι)
(1968) Vanity of Duluoz (Η Ματαιοδοξία του Ντουλουόζ)

Εκδόσεις μετά θάνατον

(1971) Scattered Poems
(1971) Pic (Πικ)
(1972) Visions of Cody
(1973) Trip Trap
(1977) Heaven and Other Poems
(1992) Pomes All Sizes
(1993) Good Blonde and Others
(1995) Selected Letters Vol. 1
(1995) Portable Jack Kerouac
(1997) Some of the Dharma
(1999) Selected Letters Vol. 2
(1999) Atop an Underwood
(2000) Door Wide Open, Kerouac, Johnson Letters
(2000) Orpheus Emerged
(2003) Book of Haikus
(2004) Wind Blown World
(2004) Departed Angels - The Lost Paintings

9 jack kerouac asleep culturecy

 

Πηγές: Beatmuseum, Νew York Times, Wikipedia Πηγή: www.lifo.gr

Published in Λογοτεχνία

More...

No sub-categories to show!
Template Settings

Color

For each color, the params below will give default values
Tomato Green Blue Cyan Pink Purple

Body

Background Color
Text Color

Footer

Select menu
Google Font
Body Font-size
Body Font-family
Direction